Momentopname

c1ca63f2ac4367ac9b5ea050e724772d_hd

 

Liefde, is ze te vertrouwen

als je niet weet wie ze is

als je weet dat alles

een momentopname is

verandering de enige zekerheid

ik dacht van je te houden

een tegen beter weten in verlangen

dat je wilde dat ik bij je hoorde

terwijl ik al te goed besefte

dat je me verdroeg en soms

zelfs dat niet eens

ik wilde mens zijn

naar jouw voorbeeld

ging de wereld, onvoorspelbaar,

haten en verachten zonder hem te kennen

ik voelde niet en wendde afschuw voor

tot ik doorhad dat ik voor jou

ook maar een stukje van die wereld ben

een schakel uit de keten

van momentopnames

 

Fotograaf: Jan-Karel Kok

Advertisements

je wilt

Jan-Karel KokJe wilt geruststelling , een

garantie dat er

een manier is, de manier

om te leven waardoor

het klopt

veilig is

je vindt dat er een

logica moet zijn, een

orde die het zijn

verklaart

je wilt de wereld eerlijk

hebben, simpel

je wilt teveel

het enige wat je verlangt is

alles wat niet bestaat

er is geen tijd

geen limiet

geen troost

alleen de moed

de chaos te trotseren.

Stad

ik wandelde een rondje

door de straten

zag de mensen praten

met dichtgeknepen ogen

naar de zon

ik zag zijn ogen

dichtgeknepen

sarcasme druipend

van zijn woorden

een glimlach, handen

strelend door de haren

van hun kind

gebalde vuisten

witte knokkels, nagels

striemen in haar hand

de sporen van een ring

ik rook de koffie, zag

een melksnor een meisje

bellen blazen in haar

chocomel door een gestreept

rietje

het ploppen van eenĀ 

kroonkurk de geur van rook

om de verschaling

te maskeren

ik hoorde zingen en het

dreunen van de bas uit

autoramen, niemand

schreeuwde over hoofdpijn

ik ben nooit meer

teruggegaan

naar wat ooit was

 

 

Zoek


De hitte hangt nog
in de huizen jassen
al op zolder
korte broeken weigeren
binnen te blijven lopen
licht rillend de regen
te trotseren
aarzelende spijkerjacks
vlijen zich over
blote schouders schuren
zongebruinde huid
slippers waden door
gevormde meren
ergens dwalen tien
graden celsius
hopend de weg naar
juli te vinden.

Hoe

Hoe klinkt gevoel en
hoe ziet stilte eruit
ruist het
als een rivier van bloed
voortgestuwd,
door het kloppen van
een hart
Is de stilte als het wit
van alle kleuren of
juist het zwarte van het niets
Hoe lang duurt altijd en
hoe vaak is nooit
zijn er grenzen aan de
eeuwigheid als de liefde
echt is
Zal ik ooit niet meer
van je houden
nooit meer het verlangen
naar jou voelen
dat er altijd is?

Tekst Heidi van Dijk
De foto is van Luc van Put