monddood

soms mocht ik ze – ingetogen-

spelen, gevoelens

de blije, niet te overdreven

boosheid en verdriet waren

al gereserveerd

en zonder woorden, soms

liet ik ze ongemerkt vallen

werden ze overstemd

door wie het monopolie had

leerde ik waardevolle lessen

mond dicht

niets mocht er uit

niets kwam er in

 

Foto: Hans Wissink

HW4_0144zw

Advertenties

zacht

hw3_0115c

Hoe zacht het was
het zand, de lange
haren
dat wist zij
alleen zij

Fotograaf Hans Wissink

 

Buitenspel

Ik denk, dus ik besta

op deze wereld die ik

nog niet snap, het spel

met regels die nu nét

ontbraken toen ik ermee

begon

ik kijk wel toe en

vaker af

ik doe niet mee, niet echt

geen zin meer in de schijn

ophouden want juist daarmee

zet ik je buitenspel20181208-20181208-Capture0006-77-bewerkt-6foto: Jan-Karel Kok

ze zegt

ze zegt niet veel

maar het zegt zoveel

haar lach gestorven

wachtend op wat er komen gaat

uitgeput

van het zoeken naar hoop of rust

in haar lege

kaalgevreten hersens

ze zegt niet veel

maar staat weer op

na elke valHeidi van Dijk maart 2019 21

Beeld: Fotostudio Haaglanden

Schulp

Ik wilde zoekraken

niet kijken naar de wereld

niet kijken naar mezelf

wachten in een schulp

waarin geen narigheid

geen rekeningen

verdriet of angst waren

dus ik wachtte

op niets, tot iemand fluisterde

geluk is een illusie

zoek, maar als je je verstopt

vind je nooit iets

geen leven, geen momenten

waarop het toch de moeite waard is

vroeger of later.

Heidi03

Ze wilde beginnen aan
een nieuw leven
zonder ooit echt
te hebben geleefd
niemand vertelde haar dat
alleen geboren worden
garantie biedt
op een nieuw maar niet
perse een goed leven

En wat is leven
behalve een noodzakelijk
kwaad om iets te creëren
en door te geven
waar niemand
het doel van snapt

Hetzelfde

We doen alsof het anders is

spelen dit  jaarlijkse spel

van gezelligheid en samen zijn

of zelfs van houden van

maar in ons heerst dezelfde leegte

die met geen kerstdiner

te vullen is

dezelfde hunkering

met geen cadeau te stillen

en alles is precies hetzelfde

na een week

als het maagzuur weer gezakt is

de broekriem weer dicht kan

het gezicht weer uit de plooi

gaan we door

waar we gebleven waren