Loslaten

 

Ik laat je los, de tijd is daar

je liefde was er als een aarzelend begin

en bloeide langzaam op, we straalden

als een geheel, een bloem, een frisgroen blad

liefde, geen bezit, doet mij

je laten gaan, ik zag al dat

je worstelde om los te komen

ik zag wat was verschrompelen

verkleuren van frisgroen naar

donkerbruin, naar zwart

ik laat je los

voordat je niets meer bent

te laat.

Advertenties

leegte

Het oude huis

raakt langzaam leeg

mijn hoofd vol ruis

wordt stil

en leeg

Ruimte

Ik heb het nodig

als lucht.

oorlog

 

stel je voor het
was oorlog en je wist niet
waarom en zonder reden
werd je huis gebombardeerd, raakte
je je familie kwijt
alles wat je had en alle
tastbare herinneringen

je hersenen weigerden
nog meer te zien, je vond
jezelf terug in een land
waar je niemand en niemand jou
begreep of zelfs je taal sprak

maar wat maakte het uit…
je wist toch geen woorden te
geven aan dit en al je tranen
waren allang opgedroogd
alles verloren, jezelf verloren

je kreeg een huis
iets van veiligheid,
geborgenheid dacht je
tot de mensen waarvan je
dacht dat ze je hielpen
ook weer woedend werden
omdat zij niet
niet wat?
alles kwijt waren?

Boom

Ouder dan ik ben
of ooit zal zijn
sta je daar
in al je wijsheid

Of ben je zo wijs
om niets te horen
of te zien
en alles te laten gebeuren?

DSC_0206 (2)-01

Herinneringen

Ieder jaar
halen we dezelfde herinneringen op
omdat er geen nieuwe gemaakt worden
het is weer zo’n zomer van
zonovergoten dagen en de geur
van barbecues
een radio brult de wielrenners
van de Tour naar de finish
en binnen in alle rust
de lamellen dicht voor Wimbledon
eindeloze avonden
verliefdheid op een zomerhit en
de jongen die je in de herfst
alweer vergeten bent
en jij, je bent nog ergens
maar nooit meer verliefd
de hitte laat je koud
je bent er niet en toch
altijd omdat je niet uit mijn hoofd gaat.

Keuze

Nooit heb ik

je verdriet ontkend

ik bood je kansen

Nooit heb ik verzuimd

uit te leggen

waarom hoor je me niet?

en nog steeds

weet ik wat ik doe

mijn pijn kwam niet

ter sprake

ik koos

voor wie mij hoorde.

 

 

 

Tranen

 

Tranen

je zei het en raakte
precies die plek
waarvan ik al besloten
had dat het klaar was
op slot

en wist je
dat tranen van blijdschap
fris zijn en die
van verdriet
bijtend bitter.